Murowany ratusz, siedziba władz miejskich, został wzniesiony przez dominikanów w 1770 r. Budowę ratusza przypisuje się przeorowi Bortkiewiczowi. Był to budynek dwukondygnacyjny w stylu szkockim, w kształcie prostokąta, kryty dachem z blachy. Na parterze otoczonym podcieniami mieściły się kramy i zajazd, zaś na piętrze była siedziba landwójta. Ratusz naokoło był opasany kolumnami. Kolumny ratusza zastępowały pręgierz, do nich bowiem przywiązywano z rozkazu landwójta skazanych na karę chłosty. Fakt umieszczenia w ratuszu sejneńskim pomieszczeń o charakterze handlowo-usługowym był zjawiskiem często spotykanym przede wszystkim w ratuszach miast prywatnych.
    A Sejny były przecież własnością zakonu dominikanów do 1602 r. Miasto było rządzone przez klasztor za pośrednictwem landwójta mianowanego przez zakonników. Zmiany nastąpiły dopiero po 1791 r., kiedy to Sejm Wielki uchwalił ustawę o miastach. Wówczas to mieszczanie sejneńscy uzyskali prawa obywatelskie i od tego czasu datuje się samorząd miasta. Wtedy to pojawiają się pierwsze wzmianki o burmistrzach sejneńskich zasiadających w ratuszu: Adamie Borewiczu (zm. w latach 1791-1795) i Jakubie Szadafowiczu (zm. w 1797 roku). Ratusz w Sejnach zbudowano głównie dlatego, aby utworzyć drugi akcent urbanistyczny w mieście obok kościoła klasztornego. Budynek ratusza sejneńskiego był zbliżony do drewnianych ratuszy z podcieniami, znanych np. z Opalenicy (35 km na zachód od Poznania) i Sulmierzyc (45 km na płd.-zachód od Kalisza). W 1818 roku miasto przeżyło katastroficzny wręcz pożar. Uległ wówczas zniszczeniu także ratusz. Budowę nowego budynku ratusza w stylu klasycystycznym realizowano w latach 1840-1846. Ratusz jest niewielkim, trójczłonowym parterowym murowanym budynkiem, o podstawie wydłużonego prostokąta. Część środkowa jest nieco szersza i wyższa. Posiada nadbudowę piętrową zakończoną trójkątnym tympanonem. Z obu stron przylegają niewielkie skrzydła pierwotnie z podcieniami, otwartymi trzema arkadami. W budynku mieściły się władze miejskie i odwach czyli areszt. W latach następnych ratusz był kilkakrotnie przebudowywany. Większość arkad (oprócz dwóch) zamurowano. Pierwotne otwory: wejściowe, okienne i półkoliste uległy również przekształceniom. Obecny wygląd budynku utrzymany jest w stylu późnoklasycystycznym.



Fot. J. Lupo